''Developing Innovative Teacher Training Methods for Inclusion and Equal Access in Education''

Σκοπός του έργου "DITTE" είναι να δημιουργήσει ένα πρακτικό διδακτικό υλικό και ένα σχετικό βιβλίο εργασίας για τη μείωση των ελλείψεων δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών και των φοιτητών κατάρτισης εκπαιδευτικών, στη συμβουλευτική πρακτική παιδιών με διάφορες αναπηρίες και δυσκολίες προσαρμογής. Οι εταίροι του έργου θα προσπαθήσουν να σχεδιάσουν μια σχετική εφαρμογή για την κατεύθυνση της προώθησης της αριστείας στην κατάρτιση των εκπαιδευτικών, με την εισαγωγή του νέου παιδαγωγικού αντικειμένου στα προγράμματα σπουδών της τακτικής κατάρτισης των εκπαιδευτικών, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Θα αναπτύξουμε ένα διδακτικό-μαθησιακό υλικό για το θέμα της συμβουλευτικής πρακτικής στην εκπαίδευση με ειδικές ανάγκες. Η δημιουργία και η δοκιμή του εκπαιδευτικού υλικού θα παρασχεθεί μέσω εργαστηρίων, κατάρτισης και θερινών μαθημάτων. Για την ανταλλαγή εμπειριών και καλών πρακτικών θα πραγματοποιήσουμε δραστηριότητες κινητικότητας. Το έργο θα διαδώσει τα αποτελέσματά του στις σχετικές ομάδες-στόχους και στο ευρύ κοινό.

Το έργο υλοποιείται από τους παρακάτω φορείς:

• ESZTERHAZY KAROLY KATOLIKUS EGYETEM (Ουγγαρία)

• PRESOVSKA UNIVERZITA V PRESOVE (Σλοβακία)

• ΚΣΔΕΟ ΕΔΡΑ (Ελλάδα)

Το έργο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι απόψεις και οι γνώμες που διατυπώνονται εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών και δεν αντιπροσωπεύουν κατ'ανάγκη τις απόψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Εκτελεστικού Οργανισμού Εκπαίδευσης και Πολιτισμού (EACEA). Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο EACEA δεν μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τις εκφραζόμενες απόψεις.

Όταν μία διάγνωση άνοιας μπαίνει στην οικογένεια, είναι κάτι που αγγίζει κάθε μέλος και αναδιαμορφώνει τη δυναμική της οικογένειας. Γνωρίζουμε πόσο επώδυνη μπορεί να είναι μια πάθηση όπως το Αλτσχάιμερ για όσους πλήττονται από αυτό, καθώς και για τα μέλη της οικογένειάς τους. Είναι δύσκολο τόσο ψυχικά όσο και σωματικά κουραστικό να παρέχουν φροντίδα κάθε μέρα.

Όσοι πάσχουν από άνοια συχνά αισθάνονται απομονωμένοι και αποπροσανατολισμένοι όταν δεν μπορούν να εκφραστούν, να εκτελέσουν βασικές λειτουργίες ή ακόμα και να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους. Επιπλέον, η φροντίδα για κάποιον με τέτοια πάθηση είναι απαιτητική και επίπονη.

 

Από την άλλη, τα παιδιά και οι νέοι μέσα στην οικογένεια χρειάζονται επίσης χρόνο για να προσαρμοστούν στις αλλαγές στη ζωή όλων. Ως εκ τούτου, οι φροντιστές μπορεί να θεωρήσουν δύσκολο να ξεκινήσουν αυτή τη συζήτηση με τα παιδιά ή τα εγγόνια τους. Μπορεί να χρειάζονται βοήθεια και υποστήριξη για να συζητήσουν, να κατανοήσουν την άνοια, να εντοπίσουν το πιο κατάλληλο άτομο για να μιλήσουν γι' αυτήν και να ξέρουν τι να πουν και πότε να το πουν. Η καινοτομία του έργου Erasmus+ DEMCARE4ALL έγκειται ακριβώς σε αυτή την πτυχή: τη συμπερίληψη της ομάδας στόχου, των παιδιών και των εφήβων που αποτελούν μέρος του οικογενειακού κύκλου ενός ατόμου με άνοια.

Για την παροχή περισσότερης υποστήριξης στους εμπλεκόμενους, έχει αναπτυχθεί ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται ταυτόχρονα σε τρεις ομάδες-στόχους:

α) Επαγγελματίες φροντιστές

β) Φροντιστές της οικογένειας (συγγενείς, φίλοι και εθελοντές)

γ) Άτομα σε πρώιμα στάδια άνοιας ηλικίας 50 ετών και άνω. Το μάθημα στοχεύει να εισαγάγει το θέμα της άνοιας και επίσης εξοπλίζει τους συμμετέχοντες με εργαλεία και στρατηγικές για την αντιμετώπιση της καθημερινής ζωής. Αυτό περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος φιλικού προς την άνοια και την αντιμετώπιση προκλήσεων συμπεριφοράς που μπορεί να προκύψουν κατά την εξέλιξη της πάθησης.

Αυτά τα υλικά περιλαμβάνουν:

• Δύο παραμύθια για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών.
• Μια σειρά κόμικς που απεικονίζει τις περιπέτειες μιας ξεχωριστής γιαγιάς με τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Κάθε επεισόδιο αντιμετωπίζει ένα μοναδικό σύμπτωμα της άνοιας και προτείνει στρατηγικές για την υποστήριξη και τη συνοδεία ατόμων με άνοια στην καθημερινή τους ζωή.

Βασιζόμενοι στην ιστορία του κόμικς, δημιουργήσαμε χειροτεχνίες για να κάνουμε πράξη τις συμβουλές που παρέχουν τα μέλη της οικογένειας σε κάθε επεισόδιο.

Επινοήθηκε ένα επιραπέζιο παιχνίδι για παροιμίες, οι οποίες συνήθως παραμένουν διατηρημένες στα αρχικά στάδια της άνοιας. Το παιχνίδι επιτρέπει σε παιδιά, φροντιστές και άτομα με άνοια να παίξουν μαζί. 

Περισσότερες πληροφορίες: https://demcare4all.eu/ 

Βρείτε στην επισύναψη τα τελευταία νέα του προγράμματος DEMcare4all 

Ανέβηκε το νέο άρθρο στο blogspot του Ευρωπαϊκού Έργου "Nexus"!

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ: https://nexusproject.eu/2023/09/20/resources-and-help-for-young-carers-the-inspiring-example-of-ireland/ 

Το έργο σκοπεύει να αναπτύξει, να δοκιμάσει και να προωθήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα και μεθόδους που στοχεύουν στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων των εργαζομένων με νέους και να τους επιτρέψει να συμβάλουν στην ανάπτυξη πολιτικών, βασισμένων σε στοιχεία για την υποστήριξη των νέων φροντιστών σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης μέσω συμμετοχικής έρευνας και μηχανισμών διαβούλευσης πολιτικής με τη συμμετοχή των νέων με τους οποίους συνεργάζονται. Το έργο έχει στόχο να παρέχει στους εργαζόμενους με νέους, τις δεξιότητες που απαιτούνται για τη συμμετοχή των νέων με τους οποίους εργάζονται στην έρευνα, ώστε να την καταστήσουν πιο συμμετοχική, εστιασμένη στη δράση, καθοδηγούμενη από τους συμμετέχοντες και τελικά πιο κατάλληλη για την ενημέρωση, την χάραξη πολιτικής σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης.

Το έργο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Μέσα σε ένα πρωί άλλαξαν όλα προς το καλύτερο. Όλα με την βοήθεια όσων νοιάστηκαν.

Τη συνάντηση αυτή την περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία. Η καθημερινότητα ενός ανθρώπου σε κατάσταση αστεγίας κρύβει πολλά περισσότερα από μία εικόνα. Αυτή τη φορά θα συναντούσαμε δύο ανθρώπους που παρά τις τρομακτικές δυσκολίες της αστεγίας παρέμειναν μαζί, δίνοντας δύναμη ο ένας πλάι στον άλλον.

Το ραντεβού μας ήταν το πρωί γύρω στις δέκα και ενώ πλησιάζαμε στο σπίτι, αντικρίσαμε το καλόκαρδο χαμόγελο του κ. Σπύρου που μας περίμενε από νωρίς στην αυλή για να μας καλωσορίσει. Ένας άνθρωπος ανοιχτός με ζεστασιά που καθημερινά γεμίζει μουσική με την Λατέρνα του, μερικούς από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης. Την ίδια στιγμή η γυναίκα του όπως την αποκαλεί, η κα. Ευδοξία, γεμάτη ενέργεια και ένα πηγαίο συναισθήμα αγάπης είχε ετοιμάσει κεράσματα, καλωσορίζοντάς μας με τον δικό της τρόπο.

Έτσι λοιπόν μπήκαμε σε ένα νέο σπίτι ή πιο σωστά, μας υποδέχθηκαν στο νέο τους σπιτικό, ο κ. Σπύρος και η κα. Ευδοξία. Ένα σπιτικό, που οπως αφηγούνται οι ίδιοι, ήταν το όνειρο και το καταφύγιο τους.

Τι σημαίνει για εσάς 'είμαι σπίτι μου';

κ. Σπύρος: Ειδικά για εμένα, έχει μεγάλη σημασία. Δεν υπάρχει καλύτερο, από το να βρίσκεσαι σπίτι σου. Έχεις πάνω από το κεφάλι σου ένα κεραμίδι. Έχεις το μπάνιο σου, την ζέστη σου, είσαι ασφαλής. 

Θυμάμαι τα προηγούμενα Χριστούγεννα, όταν βρήκατε το σπίτι και αυτή είναι από τις πιο δυνατές αναμνήσεις που έχω μαζί σας. Πώς ήταν για εσάς τα πρώτα Χριστούγεννα εδώ;

κα. Ευδοξία: Πολύ ωραία. Μου άρεσαν τα Χριστούγεννα αυτά, γιατί μπήκα σε ένα σπίτι.

κ. Σπύρος: Ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου. Θα το λέω ξανά και ξανά! Ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου!

Πως μάθατε για το πρόγραμμα;

κ. Σπύρος: Με βρήκαν οι υπάλληλοι από τον Δήμο Ιλίου να κοιμάμαι στο αυτοκίνητο. Χιόνιζε εκείνη την ημέρα και προσπαθούσα να ανάψω την θερμάστρα για να ζεσταθώ, παίρνοντας ρεύμα από ένα καφάο του δήμου. Θυμάμαι ακόμη τα μικρά ονόματα των ανθρώπων που με βρήκαν εκεί  - ο κ. Ανδρέας και η κα. Ευτυχία. Μου μίλησαν λοιπόν για το πρόγραμμα και με βοήθησαν να φτιάξω τα χαρτιά μου. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που με βοήθησαν να ζω σαν άνθρωπος, δεν έχω λόγια να το περιγράψω.

Η διαδικασία να βρείτε σπίτι ήταν εύκολη;

κ. Σπύρος: Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολο, γιατί ο κόσμος δίσταζε μόλις έδειχνα το χαρτί από το πρόγραμμα. Όμως δόξα το Θεό, το 'όχι' έγινε 'ναι' και έτσι βρήκαμε το σπίτι μας.

Όταν τελικά η απάντηση έγινε θετική πως νιώσατε; 

κα. Ευδοξία: Ευτυχισμένη. Πολύ Ευτυχισμένη (μιλώντας μας βουρκώνει). Ζούμε σαν άνθρωποι. Έχουμε το μπάνιο, την άνεση, το σπίτι! Είμαστε άνετα.

κ. Σπύρος: Έχουμε την καθαριότητά μας.

κα. Ευδοξία: Σαν νοικοκυρά που είμαι (γέλια).

κ. Σπύρος: Το Α και το Ω στον άνθρωπο είναι η καθαριότητα, αυτό μας στοίχισε περισσότερο στον δρόμο. Γιατί η καθαριότητα, είναι η αξιοπρέπειά σου.

Όταν ψάχνατε σπίτι μέσω του προγράμματος και πολλοί ιδιοκτήτες έβλεπαν στο χαρτί την λέξη  ''αστεγία'',  λέτε πως πολλοί δίσταζαν. Πως πιστεύετε πως βλέπει ο κόσμος έναν άνθρωπο που δεν έχει σπίτι, που είναι άστεγος;

κ. Σπύρος: Οι περισσότεροι φοβούνται. Σου λέει, από που θα πάρουμε τα ενοίκια.

Στο διάστημα που δεν ήσασταν σπίτι, νιώθατε πως υπήρχαν άτομα γύρω σας να σας στηρίξουν;

(Η κυρία Ευδοξία αναστενάζει)

κ. Σπύρος: Εγώ προσωπικά δε το ένιωσα. Είχαμε βέβαια ο ένας τον άλλον, όμως μέσα σε ένα πρωί άλλαξαν όλα προς το καλύτερο. Όλα με την βοήθεια όσων νοιάστηκαν. Αυτούς τους ανθρώπους δε θα τους ξεχάσω ποτέ! Θα τους ευχαριστώ για όσο ζω μέσα από την καρδιά μου. Δεν ξέρω πώς μπορώ να τους το ανταποδώσω.

Το ευχαριστώ που λέτε είναι μία πολύ δυνατή λέξη από μόνη της. Δύο φορές έχουμε κάνει κάτι ομαδικό, την γιορτή και την επίσκεψη στο μουσείο Ακρόπολής. Ήταν βοηθητικές οι δράσεις αυτές για εσάς;

κα. Ευδοξία: Μου άρεσαν, περάσαμε πολύ ωραία. Τρελάθηκα δε με είδες;! Χαιρόμουν τόσο πολύ που συμμετείχα στις δράσεις που ένιωθα ευτυχισμένη.

Ένας άστεγος αυτό χρειάζεται. Να έχει ένα μπάνιο, ένα μέρος για να φτιάξει το φαγητό του, την ζέστη του. Ένα κλειδί για να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του!

Τελικά το πρόγραμμα, εξελίχθηκε όπως το περιμένατε;

κ. Σπύρος: Εξελίχθηκαν ακόμη καλύτερα. Ένας άστεγος αυτό χρειάζεται. Να έχει ένα μπάνιο, ένα μέρος για να φτιάξει το φαγητό του, την ζέστη του. Ένα κλειδί για να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του! Έχω υπάρξει άστεγος και ξέρω πως είναι να περιμένεις το  καλοκαίρι για να μη σε φάει το κρύο.  

Πως μπορεί να μείνει κάποιος σε αστεγία;

Από τη μια μέρα στην άλλη. Μέσα σε λίγα λεπτά, μπορεί να χάσεις την γη κάτω από τα πόδια σου.

Τώρα που είστε σπίτι σας, τι ονειρεύεστε για το μέλλον;

Από μία ηλικία και μετά  - κοντεύω τα 60 - δεν έχεις όνειρα. Το μόνο που θέλω είναι να έχω τη συντροφό μου και ένα ζεστό σπίτι. Αυτό είναι! Και πιστεύω πως κάθε άστεγος σε αυτή την ηλικία, με το ίδιο όνειρο ζει.

Ωραίο όνειρο! Θα μας πείτε για την λατέρνα;

Ναι, ρώτησέ με ότι θέλεις!

Πως ήρθε στα χέρια σας η λατέρνα;

Από τον παππού μου. Είχα έναν πολύ καλό παππού. Με έπαιρνε μαζί του στα πανηγύρια και από εκεί έμαθα την τέχνη. Δε θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια του... ‘’Να τη προσέχεις την λατέρνα. Όσο το κάνεις θα σε προσέχει και αυτή’’.

Και έτσι σας ακολουθεί παντού;

Είναι το μοναδικό πράγμα, που δε μπορώ να αποχωριστώ και όσο ζω, θα την έχω μαζί μου. Είμαι συναισθηματικά δεμένος με την λατέρνα, το πρώτο όργανο που είδα στη ζωή μου ήταν αυτό. Κάθε καλοκαίρι από παιδί ταξιδέυω με την λατέρνα παίζοντας μουσική...και να που τελικά με φροντίζει στα αλήθεια όπως είπε ο παππούς.

Είστε και διάσημος χάρις αυτή την λατέρνα. Νομίζω αν κάποιος περάσει από την Ερμού και δεν ακούσει το ήχο της λατέρνας θα παραξενευτεί.

κ. Σπύρος: Διάσημος μπορεί να είμαι, αλλά τι να το κάνεις με το να είσαι με την τσέπη άδεια.

Αυτό βέβαια δεν αφαιρεί αξία από εσάς, ούτε οι γύρω θα σας εκτιμήσουν λιγότερο αν η τσέπη σας είναι άδεια.

κ. Σπύρος: Όχι αλλά και κανένας δε ρώτησε πως περνάω, αν έχω κάπου για να κοιμηθώ, εκτός από δύο φίλους στην Ερμού.

...και τελικά τι κρατάτε ως φυλαχτό από την δική σας ιστορία;

κα. Ευδοξία: Όλα τα 32 χρόνια, τις χαρές και τις λύπες που έχουμε περάσει μαζί.

κ. Σπύρος: Η Ευδοξία είναι ο άνθρωπός μου, είναι το δεξί μου χέρι. Η γυναίκα μου!

Ευχαριστούμε πολύ που μας μιλήσατε!

κα. Ευδοξία: Εμείς ευχαριστούμε, για όλα.

κ.Σπύρος: Είναι μεγάλη μου χαρά. Ανοίγει η καρδιά μου να μοιράζομαι με τον κόσμο.

Το είχα πάρει απόφαση, ή θα κέρδιζα κανένα ΛΟΤΤΟ ή θα πέθαινα. Δεν υπήρχε άλλη λύση για εμένα.

Μέσα Σεπτέμβρη. Ο καιρός παραμένει ζεστός και κατευθυνόμαστε στο σπίτι της κυρίας Μαρίας - ωφελούμενη του Προγράμματος Στέγαση και Εργασία - έχοντας αγωνία και ενθουσιασμό να δούμε την ίδια και το νέο της σπίτι. Εκείνη μας συναντά ήρεμη, με ένα καλόκαρδο χαμόγελο στον κήπο - δίπλα σε δύο πελώριες, άψογα φροντισμένες τριανταφυλλιές - και μας οδηγεί στο εσωτερικό της οικίας της, για ένα δροσερό κέρασμα. Το σπίτι, όπως και η νέα του ένοικος γέμισε φως. Ένα ζεστό, δημιουργικό και νοικοκυρεμένο σπιτικό.

Η κυρία Μαρία, βρέθηκε ξαφνικά σε αστεγία και παρέμεινε για αρκετά χρόνια, με μόνη της συντροφιά τη Σίσσυ - το σκυλάκι της. Σήμερα, μας υποδέχεται εγκάρδια και μιλά για την εμπειρία της αστεγίας, την μοναξιά που βίωσε, το στίγμα και την αποδοχή της κοινότητας αλλά και τα όνειρα που κάνει στο νέο κεφάλαιο που ανοίγεται πλέον στη ζωή της.

Η κουβέντα ξεκίνησε και νιώσαμε πως δε θέλαμε να τελειώσει... η Σίσσυ μας επανέφερε που και που με ένα παιχνιδιάρικο γάβγισμα!

κα. Μαρία, τι σημαίνει για εσάς 'είμαι σπίτι μου';

Σπίτι, είναι η ασφάλεια και η σιγουριά που νιώθω για πρώτη φορά μετά από καιρό. Δηλαδή, νιώθω ότι είμαι ανεξάρτητη τώρα. Όταν είσαι στο δρόμο έχεις το φόβο και όλα τα άλλα.

Αυτήν την στιγμή αισθάνεστε ασφάλεια;

Πάρα πολύ, δεν είναι το ίδιο, μετά από εφτά χρόνια άστεγη στο δρόμο. 

Καταλαβαίνουμε πως αυτά τα εφτά χρόνια ήταν δύσκολα. Ποιό ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα; Πως νιώθατε;

Ότι ο κόσμος με θεωρούσε σκουπίδι. Σπάνια, ο ένας στους δέκα να νοιαστεί για εσένα. Όλοι οι άλλοι... όχι να μιλήσουν μαζί σου, ούτε καν να σε κοιτάξουν.

 Αυτό που με συγκινεί είναι αυτό εδώ, ένα σπίτι. Ξέρεις κάτι; Όταν κάτι δεν το έχεις το εκτιμάς αλλά όταν το έχεις δεν το κάνεις

 

Πως έφτασε εκείνη η στιγμή που είπατε δεν έχω σπίτι;

Κοίτα, εγώ είχα λεφτά πάρα πολλά. Ξαφνικά έτυχε ο άντρας μου να είναι τζογαδόρος, τα έπαιξε και εγώ πήρα χαμπάρι όταν πτώχευσε πια. Ήρθαν οι οφειλέτες και ζητούσαν τα λεφτά. Και ξαφνικά βρέθηκα πανί με πανί, κατασχεμένα όλα και έτσι έμεινα στο δρόμο. Έφυγα, χώρισα με τον άντρα μου φυσικά, και γυρνούσα μέσα στο αυτοκίνητο μέχρι να δω τι θα κάνω. Δηλαδή, είχα πάρα πολλά λεφτά και από τα πολλά λεφτά βρέθηκα τελείως στον πάτο, κάτω. Και έτσι δε συγκινούμαι με τα πλούτη. Αυτό που με συγκινεί είναι αυτό εδώ, ένα σπίτι. Ξέρεις κάτι; Όταν κάτι δεν το έχεις το εκτιμάς αλλά όταν το έχεις δεν το κάνεις.

Δηλαδή άλλαξαν οι αξίες σας.

Πολύ, δε με ενδιαφέρουν ούτε συγκινούμαι με τα λεφτά. Αυτήν την στιγμή πληρώνομαι και κοιτάζω να βγάλω τον μήνα μου και όχι σαν τότε που είχα λεφτά και σκέφτόμουν να φτιάξω πράγματα και να δημιουργήσω. Δεν σκέφτεσαι ότι αυτά μπορεί ξαφνικά να φύγουνε, έτσι έφυγαν και τα δικά μου [χρήματα].

Αν δίνατε στην αστεγία τρεις λέξεις, ποιές θα ήταν αυτές;

Καταρχάς η ανασφάλεια, δε ξέρεις τι θα κάνεις, που θα κοιμηθείς, τι θα φας, εάν σε πλησιάσει κάποιος να σου κάνει κακό. Εγώ κοιμόμουν πάντα με ένα ξύλο στο χέρι. Ο φόβος μου; Μην έρθει κανένας για κακό.

Μπορεί να κοιμάται ο άνθρωπος έξω στο παγκάκι, αλλά ζει με το φόβο. Μέχρι που φεύγει ο φόβος και μένει η σιχασιά, σιχαίνεσαι τον κόσμο, την κοινωνία, δε θέλεις, τα απαρνείσαι όλα. Δε θέλω τίποτα, δε με νοιάζει, ούτε καν δίνεις για τον κόσμο σημασία.

Έχω νιώσει στις συζητήσεις μας, μία γενικότερη δυσπιστία στην κοινωνία. Κάπου ανάμεσα σε αυτά τα επτά χρόνια ήρθε και η Σίσσυ;

Ναι, η καλύτερή μου συντροφιά, η Σίσσυ! Ήμουν που ζούσα μόνη, δε μπορούσα να ζήσω και χωρίς ένα ζώο; Μόνο το γαύγισμα με έκανε να νιώθω ασφάλεια. Πλησίαζε κάποιος, πεταγόταν η Σίσσυ. Κακά τα ψέματα, ένας άστεγος δεν κοιμάται, λαγοκοιμάται με τον φόβο μην έρθει κάποιος.

Μετά νιώθεις ντροπή που ζεις, που ζητιανεύεις για φαγητό, έστω και στα σκουπίδια. Ντροπή για τον εαυτό σου, για την κοινωνία δε σε νοιάζει. 

Πως μάθατε για το Πρόγραμμα Στέγαση και Εργασία;

Κάποιος μου είπε για την πρόνοια στον Δήμο. Μήπως μπορέσει να με βοηθήσει, γιατί εγώ τα είχα παρατήσει, δεν ήθελα τίποτα. Πήγα λοιπόν, μίλησα με την Κοινωνική Λειτουργό και συζητώντας, άρχισε να με βοηθάει, να στέκεται στο πλευρό μου, να την παίρνω τηλέφωνο, μετά με έβαλε στο συσσίτιο, με βοήθησε πάρα πολύ. Εκεί κατάλαβα ότι δεν ήμουν μόνη. Υπάρχουν άνθρωποι, απλά εμείς δεν τους βλέπουμε, νομίζουμε ότι όλοι είναι κακοί. 

Έφτιαξα τα χαρτιά μου και περίμενα. Αφού άρχισε να περνάει λίγος καιρός, σκέφτηκα σιγά κι αυτοί ψέματα λένε και δεν έδωσα σημασία. Έτσι όταν με πήραν τηλέφωνο να μου πουν ότι μπήκα στο πρόγραμμα, λέω 'ορίστε;! δηλαδή θα έχω σπίτι;' Εκείνοι μου απάντησαν «ναι, θα πάμε να το κοιτάξουμε μαζί». Δεν το πίστευα!

Έπειτα μπήκαμε στην κοινωνία των ιδιοκτητών, που έχουν τα σπίτια. Εκεί μόνο που ακούγανε πρόγραμμα με διώχνανε. Δεν δεχόντουσαν, σπάνια. Δε θέλανε καν να μιλήσουν. Δεν μπορούσες εύκολα να βρεις σπίτι, δεν εμπιστεύονται, σου λέει δεν πιστεύω ότι το κράτος θα δώσει λεφτά. Μέχρι που στο τέλος έγινε.

Νιώθετε ότι είναι ένα βοηθητικό πρόγραμμα;

Πολύ. Τώρα για να πατήσω στα πόδια μου, να αγοράσω το τραπεζάκι μου. Πληρώνει το πρόγραμμα το ενοίκιο, οπότε μου περισσεύουν να πάρω μία κατσαρόλα. Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι που με βοηθάνε. Σου λένε πάρε κι αυτό. Μετά αν δεν ήταν το πρόγραμμα, δεν υπήρχε περίπτωση να τα είχα κάνει εγώ αυτά. Το είχα πάρει απόφαση, ή θα κέρδιζα κανένα ΛΟΤΤΟ ή θα πέθαινα δεν υπήρχε άλλη λύση για εμένα.

Τώρα πως πιστεύετε ότι θα είναι η καθημερινότητα σας σε ένα χρόνο από τώρα;

Το χειμώνα αφού πάρω τα πραγματάκια μου, αυτά που θέλω, ξεκινώ να κάνω σχέδια για να κάνω ταξίδι, να πάρω το πούλμαν και να με πάει μέχρι το Ναύπλιο, μονοήμερη. Αυτό, δηλαδή μία φορά το μήνα... έχω λίγα ευρώ, πήγαινε. Πιστεύω από ό,τι μου λένε και στη δουλειά μου, θα μου ανανεώσουν την σύμβαση. Όταν είναι κάποιος καλός στη δουλειά του, δεν τον διώχνουν και μόλις βγω στην σύνταξη βλέπουμε.

Τώρα, έγιναν αυτά; Χαίρομαι, το σήμερα. Να έρχεσαι, να ανοίγεις το σπίτι σου, να τρως, να έχεις το ψυγείο σου. Αυτά που εσύ θεωρούσες δεδομένα εγώ δεν τα είχα, ήταν αριστοκρατικά για εμένα.

Τι άλλο κάνετε στον ελέυθερο σας χρόνο και στο νέο σας σπίτι;

Μαγειρεύω! Φτιάχνω παγωτό καρπούζι, γλυκό καρπούζι με και στη δουλειά φτιάχνω πίτες. Πάντα μου άρεσε να ασχολιόμουν με την κουζίνα.

Υπάρχουν άνθρωποι, απλά εμείς δεν τους βλέπουμε, νομίζουμε ότι όλοι είναι κακοί

 

Άρα ξαναβρίσκετε τον εαυτό σας;

Ναι! Βλέπω όμως και τους συγγενείς τώρα που λένε θα έρθουμε από το σπίτι σου να πιούμε καφέ. Εγώ δε λέω ναι, γιατί όταν ήμουν στο αυτοκίνητο, δεν έλεγε κανείς τίποτα.

Έχετε κατηγορήσει ποτέ τον εαυτό σας για όσα συνέβησαν;

Ναι, που εμπιστεύτηκα τους ανθρώπους. Έλεγα πρέπει να γίνω σκληρή, έκανα πολλές φορές κακό στον εαυτό μου, αλλά σιγά σιγά με τη βοήθεια των γιατρών ανέβηκα. Το ξεπέρασα κι αυτό. Πέρασα από μεγάλα στάδια, ψυχιατρεία μετά την καταστροφή.

Πολύ σημαντικά όσα μας είπατε, γιατί είναι αλήθεια.

Ναι, ένας άστεγος κάτι έκανε πριν [βγει στον δρόμο], κάτι ήταν στη ζωή του. Από τι έγινε και πως, κατάντησε, δεν είναι να του ρίχνεις κλωτσιά. Εμένα μου ξημέρωσε στα ξαφνικά, πήγα να ξεκινήσω τη δουλειά μου και με πήραν τηλέφωνο ότι χρωστάω. Λέω, τι έγινε ρε παιδιά;

Όταν συνέβη αυτό τα παιδιά σας ήταν μεγάλα;

Η κόρη μου να φανταστείς δούλευε μαζί μας. Επηρεάστηκαν περισσότερο γιατί θεώρησαν ότι ήμουν ανίκανη γυναίκα, γιατί δεν φύλαξα τα λεφτά. Όμως όταν σου γίνεται κατάσχεση, στα παίρνουν όλα. Μετά είπαν ότι δεν φάνηκα δυνατή και δεν έμεινα με τον μπαμπά τους. Εγώ μετά από όλα αυτά να τον συγχωρέσω; Είχα τέσσαρα παιδιά, γυναίκες μέσα στο σπίτι να με βοηθάνε, δούλευα, δεν καθόμουν, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ξαφνικά δούλευα σε αυτές τις γυναίκες που είχα εγώ για δουλειά και η μία ειδικά μόνο κλωτσιά δεν μου έδωσε. Εκεί έκλαιγα και λέω πως κατάντησα.

Υψώσατε το ανάστημά σας και στα παιδιά σας.

Ναι, δε με θέλανε, με είχαν απαρνηθεί. Επειδή εγώ μετά την καταστροφή έπεσα σε κατάθλιψη, δεν το καταλαβαίνανε. Έριχναν το φταίξιμο σε εμένα, όταν πήρα την βαλίτσα κι έφυγα έλεγαν ότι διέλυσα το σπίτι μου. Μετά από 5-6 χρόνια έμαθαν όλη την αλήθεια και μου ζητούσαν συγγνώμη. Τι να το κάνω; Εγώ έφυγα από το σπίτι γιατί είπαν τα παιδιά μου ότι εγώ μπορώ να τα καταφέρω, ενώ ο πατέρας τους ήταν αδύναμος.

Στον μόνο που μίλησα ήταν ο τελευταίος μου γιος, γιατί ήταν στην εφηβεία και του είπα, εγώ θα είμαι δίπλα σου. Κοιμόμουν στο αμάξι και του έλεγα θα βρω σπίτι να νοικιάσω και πράγματι ξεκίνησα, δούλεψα σε σπίτια και πάτησα κάπως στα πόδια μου. Μετά άρχισε η κρίση. Με κατηγορούσαν όλοι, που έφυγα. Με ρωτούσαν που είσαι, που μένεις. Δεν τους έλεγα. Να τους έλεγα γιατί; Να με λυπούνται; 

Ευχαριστούμε πολύ κα Μαρία.

Τώρα αν σας φώτισα… Πάνω έχω και τα πουλάκια μου, πάμε να τα δείτε…

ΥΓ. Οι άνθρωποι μπορούμε να βρεθούμε χωρίς σπίτι εξαιτίας διάφορων καταστάσεων. Η απώλεια της εργασίας ή της οικογένειας ή ένα πρόβλημα υγείας μπορεί να οδηγήσουν στα να χαθεί και η στέγη και η ασφάλεια από την ζωή μας. Για όλους εκείνους, τους συνανθρώπους μας, που έχουν βρεθεί έστω και για ένα μικρό διάστημα σε αστεγία, η διαδικασία εύρεσης ενός σπιτιού ώστε να μείνει μακριά από τον δρόμο και τις κακουχίες που έχουν βιώσει, είναι το πιο σημαντικό βήμα για την πλήρη ψυχική και κοινωνική τους αποκατάσταση. 

Βοήθησε να φύγει ένας άνθρωπος από τον δρόμο! 

Επικοινώνησε μαζί μας: 210 5762861  |  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.  

#homelesslivesmatter #endhomelessness #edracoop

Περιστέρι, 4/10/2023

Απολογιστικό Δελτίο Τύπου

16ο Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Ψυχικής Υγείας ART4MORE 2023

«Καταπίεση Ι Ταυτότητα I Αποδοχή μέσα από την Τέχνη»

Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», Αθήνα, 30/9-1/10, 11:00-21:00

Τήλος 22/9-24/9, Παράλληλες δράσεις σε συνεργασία με τη Δημοτική Αρχή Τήλου

Το 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Ψυχικής Υγείας ART4MORE 2023, που διοργάνωσε η ΚΣΔΕΟ ΕΔΡΑ,  είχε για ακόμη μια χρονιά την μεγάλη αποδοχή του κοινού, εγείροντας το ενδιαφέρον των επισκεπτών γύρω από το θέμα «Καταπίεση, Ταυτότητα και Αποδοχή μέσα από την Τέχνη».

Στο καθιερωμένο Φεστιβάλ του φθινοπώρου οι επισκέπτες του Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης», είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ένα πλούσιο  πρόγραμμα με πέντε Εκθέσεις Σύγχρονης Τέχνης, δώδεκα Εισηγητές από τον χώρο των επιστημών, της Τέχνης και της κοινωνίας των πολιτών, δύο μοναδικές συναυλίες, τέσσερις performances, επτά εργαστήρια ενηλίκων, έξι παιδικά και τέσσερα εφηβικά εργαστήρια, πέντε προβολές.

Επιπλέον, για το 2023 το Φεστιβάλ ART4MORE ταξίδεψε στην απομακρυσμένη Τήλο, όπου πραγματοποίησε μία μοναδική, βιωματική εικαστική δράση για τα παιδιά του νησιού, που κλήθηκαν να ανακαλύψουν ξανά το νησί τους μέσω των αισθήσεών τους, με την τεχνική της Ενσυνειδητότητας.

Ο διοργανωτής οργανισμός Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. «ΕΔΡΑ» ευχαριστεί θερμά

για τη συμμετοχή τους:

Για την παρουσίαση: Χαιρετισμοί Πολιτικής ηγεσίας & Δημοτικών αρχών κ. Δημήτρη Βαρτζόπουλο, Υφυπουργός Υγείας, κ. Γιώργο Πατούλη, Περιφερειάρχη Αττικής, κα. Σοφία Μαυρίκου, Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης του Μητροπολιτικού Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης»

Τους/τις Ομιλητ(ρι)ές  για την παρουσίαση και την εισήγησή τους:

Για τον Συντονισμό την κα. Αφροδίτη Πανταγούτσου, Ψυχιατρική Εργοθεραπεύτρια – Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια,  Α’ Ψυχιατρική κλινική ΕΚΠΑ - Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Μέλος του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας (EAP) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας για την Εικαστική Θεραπεία (EFAT), επόπτρια σπουδαστών εικαστικής ψυχοθεραπείας και συνεργάτης του ΕΜΣΤ

• Μιχάλης Σκάλτσας, Ψυχολόγος MSc, εκπαιδευόμενος στην ομαδική ανάλυση.
• Αντώνης Κορφιάτης, Κοινωνιολόγος,Σύμβουλος Απασχόλησης. Κέντρο Ημέρας Υποστήριξης Εργαζομένων Αιγάλεω της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε.  
• Μαρία Παπάζογλου, Πιστοποιημένη Career & Executive Coach, Εκπαιδεύτρια Στελεχών Επιχειρήσεων, Master NPL Practitioner
• Νέλη Καούνη, Κοινωνική Λειτουργός - Επιστημονική συνεργάτιδα Orlando LGBT+
• Αλέξανδρος Βαλλίδης, Ακαδημαϊκά Υπεύθυνος Προγραμμάτων Ψυχοθεραπείας ICPS College for Humanistic Sciences, Ψυχολόγος, Προσωποκεντρικός Ψυχοθεραπευτής, Επόπτης
• Χριστίνα Τσαλίκη, Ψυχολόγος Ψυχοπαιδαγωγικών κέντρων ΠNOH «ΕΔΡΑ», Μsc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας & Συμβουλευτικής στην Εκπαίδευση, την Υγεία & την Εργασία-ΕΚΠΑ, μέλος της ΕΣΥΟΜ.

Για τις Εκθέσεις τους/ις καλλιτέχνες/δες:

• Οπτικοακουστική εγκατάσταση "Embodying Identities", Mary Marinopoulou  |Performer: Anna Vekiari  |  Choreography: Anna Vekiari, Mary Marinopoulou  | Studio: ISON Dance Theater.
• Έκθεση Φωτογραφίας Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠαΔΑ) Εποπτεία – Επιμέλεια: Εύα Κατσαϊτη, Λεκτόρισσα Φωτογραφίας, θεωρητικός οπτικής επικοινωνίας. Συμμετέχουν οι φοιτητές/τριες καλλιτέχνες/ιδες: Αλέξιος Αλεξίου, Έμμα Γκαμπαριάν, Εύα Ζήση, Θάλεια Θεοδωρακοπούλου, Στέφανος Καϊτατζής, Μυρτώ Κιτσαντά, Κλαρίσα Ματρίσι, Χριστίνα Μίχου, Ραφαήλ Τσακμάκης, Vendula Zouzalíková Διδάσκουσες: Δήμητρα Γούναρη και Εύα Κατσαΐτη
• Έκθεση «Ποιήματα σε μορφή Comics, Κλεάνθης 
• Έκθεση καλλιτεχνικών έργων ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας από το Οικοτροφείο «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ Ι» και «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΙΙ» της Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. «ΕΔΡΑ»
• Φωτογραφική Έκθεση ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, που υλοποιείται από το εργαστήριο φωτογραφίας του Οικοτροφείου «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ Ι» της Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. «ΕΔΡΑ». Βαγγέλης Ταμβάκος, Φωτογράφος – Δάσκαλος φωτογραφίας

Για τα καλλιτεχνικά και art therapy εργαστήρια που παρακολούθησαν μικροί και μεγάλοι: Νικολέττα Τρίκου, Δανάη Οικονόμου, Ελίζα Σόρογκα, Katrin Kretschmer(Σχεδία Αρτ), Εύα Κατσαΐτη, Αλεξάνδρα Δανιήλ, Ιωάννα Πρεκετέ, Δέσποινα Ζάγκα, Μαρίλη Τοπούζογλου, Βασίλης Κάντας και Συνεργάτες: Μυρτώ Κιτσαντά,  Κωνσταντίνα Ειρήνη Ντούβλη και Μάριος Κορολής Φορείς: Πανεπιστήμιο NTNU (Νορβηγία), University of Milan, Puntozero Teatro Δήμος Αγίων Αναργύρων (Παπαδοπούλου Στέλλα και Παλαβού Αντωνία)

Για τις  Παραστάσεις που έθεσαν τον δικό τους διάλογο σε μία ιστορία μεταμόρφωσης: Χοροθέατρο ΚΗΡΑ ΙΘΑΣΥΜΙΓΗ, Αλεξάνδρα Δανιήλ, Δανάη Οικονόμου, Νίνα Σαββίδη & Ben Walker (Ακροβατικό ζευγάρι), Ομάδα storydrops Παίζουν, Ντόρις Λαμπρινού, Μυρτώ Μπουρίτη, Μαρία Παμούκη, Σπύρος Πρατίλας, Ξένια Μαλαθράκη

Για τις μουσικές ερμηνείες που οδήγησαν το κοινό σε ένα ταξίδι ψυχικής ελευθερίας:

Την Πέννυ Μπαλτατζή, που ανέβηκε στη σκηνή μαζί με την 6μελή μπάντα της, για να παρασύρει το κοινό σε ένα μουσικό ταξίδι με ρυθμούς τζαζ και σουίνγκ.

Τον Θοδωρή Σμπιλή που έκλεισε το Φεστιβάλ με τον καλύτερο τρόπο, ερμηνεύοντας υπό τους ήχους του βιολιού  του  Εύρου Βοσκαρίδη.

ART4MORE @ ΤΗΛΟΣ

Το ΑRT4MORE ταξίδεψε στο νησί της Τήλου και έδωσε την ευκαιρία σε όλους τους μαθητές του νησιού να συμμετέχουν στην δράση «Ανακαλύπτω το νησί μου με τις αισθήσεις μου». Μία μοναδική, βιωματική δράση, «ανακαλύπτοντας» μέσω των αισθήσεών τους με την τεχνική της Ενσυνειδητότητας (mindfulness), το νησί τους. Ευχαριστούμε την Λύντια Πετροπούλου, για τον  σχεδιασμό και την υλοποίηση της δράσης καθώς και τον Δήμο Τήλου για την υποδοχή του Φεστιβάλ στο νησί.

Το Φεστιβάλ διεξήχθη με την οικονομική στήριξη και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής, Με την Αρωγή και στήριξη του Υπουργείου Υγείας του Δήμου Αγ.Αναργύρων-Καματερού και του Φορέα Διαχείρισης του Μητροπολιτικού Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης».

Οι Υποστηρικτές Επικοινωνίας του Φεστιβάλ: Elculture.gr, Psychology Now, Social Policy.gr, NEVRONAS, Ψυχογραφήματα, INFOWOMAN, infokids.

Τους Υποστηρικτές Νοσηλεία Τώρα, Φροντιστήρια Διακρότημα - Ίλιον Κέντρο (Ίλιον Κέντρο), Φροντιστήρια Διακρότημα - Περιστέρι Νέα Ζωή, Φροντιστήρια Διακρότημα - Άγιος Νικόλαος

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης».

• Κοιν.Σ.Επ. «Ανοιχτός Κήπος» – café Υπογλυκαιμίες
• Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία για τη συνεργασία

Διοργάνωση: Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. «ΕΔΡΑ»

Επιστημονική - Συντονιστική Ομάδα:

Μαρία Κερασόγλου, Πρόεδρος Δ.Σ.

Αλέξανδρος Οικονόμου, Επιστημονικά Υπεύθυνος

Δημιουργικό Τμήμα: Δανάη Οικονόμου, Θεατρολόγος

Εκθέσεις-– Παραστάσεις:  Μαριτίνα Κονταράτου, Θεωρητικός Τέχνης

Τμήμα Επικοινωνίας –Συντονισμός: Αριστέα Γκούτσιου

Τμήμα Επικοινωνίας – Γραφείο Τύπου: Δημήτρης Οικονόμου

Digital Media: Ελένη Λιάσκου

Υπεύθυνος Εθελοντών: Θεοδόσης Γκελτής

Υποστήριξη:  Ιωάννα-Μαρία Λέκκα, Εργοθεραπεύτρια Οικοτροφείου «Ιπποκράτης Ι»

Παρασκευή 22/9/2023

Ο Φορέας Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ» προτίθεται να προσλάβει ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ/ΤΡΙΑ ΤΕ/ΠΕ για πλήρη απασχόληση σε Μονάδα Ψυχικής Υγείας και συγκεκριμένα στα Οικοτροφεία Ιπποκράτης ΙΙ στο Περιστέρι. 

Η θέση είναι ορισμένου χρόνου μισθωτής απασχόλησης. 

Απαραίτητα προσόντα: 

- Σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος

- Βασικές γνώσεις χειρισμού Η/Υ και προγραμμάτων Office Windows

- Εργασιακή εμπειρία σε δομές και εργασιακή εμπειρία σε άτομα με ψυχικές διαταραχές

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για πρόσληψη μόνο με αποστολή βιογραφικού, στην ηλεκτρονική διεύθυνση cvedra5020@gmail.com το αργότερο έως 6 Οκτωβρίου 2023.

Στις 19 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού έργου "INVOLVE - Integrating Visual Literacy Teaching into Adult Entrepreneurship Education”. 

 Η ΕΔΡΑ συμμετείχε ως εταίρος στο έργο “ INVOLVE - Integrating Visual Literacy Teaching into Adult Entrepreneurship Education”. Το σημερινό επιχειρηματικό περιβάλλον βασίζεται κατά πολύ στην εικόνα. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η διαφήμιση - όλοι οι κλάδοι με πλούσια εικόνα - έχουν γίνει σχεδόν πανταχού παρόντες.  Η ανάγκη για τους επιχειρηματίες να είναι ορατοί στον ψηφιακό κόσμο δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη. Έτσι, το έργο “INVOLVE” (πλήρης τίτλος: Integrating Visual Literacy Teaching into Adult Entrepreneurship Education) είχε στόχο στην ενίσχυση του οπτικού εγραμματισμού (visual literacy) των επιχειρηματιών, με την εισαγωγή καινοτόμου κατάρτισης στην εκπαίδευση επιχειρηματικότητας ενηλίκων. Το έργο υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είχε διάρκεια 24 μήνες (Σεπτέμβριος 2020 – Αύγουστος 2022). Συντονίστηκε από τον οργανισμό le LABA  (Γαλλία) και συμμετείχαν οι εξής εταίροι:  Creative Spark Limited (Ιρλανδία),  N'A QU'UN OEIL (Γαλλία),  Momentum Marketing Services LTD (Ιρλανδία), Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. «ΕΔΡΑ» (Ελλάδα) και European E-learning Institute (Δανία).

Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το πρόγραμμα Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

As part of the “FE-ARTY”: FESTIVALS, ART THERAPY & YOUNG PEOPLE" project, the members of all involved organizations – ISPS, Safe Space-Festival Mental, EDRA and L’Altre Festival, created videos that comprise moments of their respective festivals; as well as thoughts and discussions about why these festivals contributed to the awareness of the public and helped those with mental health difficulties to express themselves.

These videos will be projected in a special section of the 16th ART4MORE festival of EDRA, to be held on 30th of September and 1st of October 2023, at Tritsis park, Athens. Stay tuned!!