|
Άλμα στο κενό. Oχι μόνο του χώρου αλλά και της ψυχής - και αυτό είναι πιο δυσβάστακτο και η καταστροφή απείρως μεγαλύτερη από την καταστροφή της ύλης και του σώματος. Τώρα καλούμαστε να αποδείξουμε τον πολεμιστή μέσα μας, να μην μας πάρει το ποτάμι από κάτω – καλούμαστε να παλέψουμε και όχι να υποχωρήσουμε. Το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής ζητά διέξοδο και όχι φυγή σ’ άλλο κόσμο, σαν εκείνα που παρατίθενται πιο κάτω και ευχόμαστε να ‘ναι τα τελευταία.
Άλμα στο κενό
Από τους ουρανοξύστες της Wall Street στα παράθυρα της France Telecom
…H βαριά σκιά της αυτοκτονίας ακουμπά και την Ελλάδα, αν και η έκταση του φαινομένου είναι περιορισμένη. Το 2009, σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας, διπλασιάστηκαν οι αυτοκτονίες που οφείλονται σε οικονομική δυσπραγία. Τα φώτα της δημοσιότητας στράφηκαν στην Κρήτη, όπου 9 άνθρωποι προέβησαν στο απονενοημένο διάβημα, οι περισσότεροι επιχειρηματίες που κατέρρευσαν οικονομικά και εγκλωβίστηκαν στη δίνη των χρεών. Ενώ μόνο το τελευταίο δίμηνο του 2010 σημειώθηκαν 4 «οικονομικές αυτοκτονίες», αλλά και κάποιες απόπειρες. «Κανένας από εμάς δεν ξαφνιάστηκε όταν ακούσαμε για την αυτοκτονία. Ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου»- έτσι καταλήγει η επιστολή προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη των συναδέλφων του 38χρονου φρουρού στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα που έθεσε πρόσφατα τέλος στη ζωή του. Ενώ στις 2 Ιουνίου ένας άντρας που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο της κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων επέλεξε να αυτοπυρποληθεί σε υποκατάστημα τράπεζας στη Θεσσαλονίκη. Η δυναμική του συμβολισμού είναι αφοπλιστική. Οι αναλύσεις περιττεύουν…
Με το πιστόλι στον κρόταφο και το Ladoze στην τσέπη
Επικίνδυνες (εργασιακές) σχέσεις
Κείμενο: Μαρία Λούκα
…Στη χώρα μας οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία από το «σοκ και δέος» των οικονομικών μέτρων δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί ακόμα σε συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία. Έχουν όμως αποτυπωθεί, στην αυξημένη προσέλευση στις πρωτοβάθμιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας και στην αυξημένη κατανάλωση αντικαταθλιπτικών. Και, κυρίως, σ’ αυτό που νιώθουμε όλοι μέσα μας και βλέπουμε γύρω μας. Στο βαρύ κλίμα και την έλλειψη δημιουργικότητας στην δουλειά, στη νευρικότητα στην οδήγηση, στον εκνευρισμό στις ουρές των δημοσίων υπηρεσιών, στα κουρασμένα και σκοτεινά βλέμματα στο μετρό, στην ανάγκη αποχαύνωσης με το dvd της Τζούλιας ή, έστω, στιγμιαίας «ανάτασης» με τις επιδόσεις της Εθνικής στο Μουντιάλ.
Ένα φωτογραφικό πέρασμα από τους τόπους αναζήτησης ψυχολογικής υποστήριξης λειτουργεί ως προμήνυμα ανησυχίας και σκεπτικισμού. Ο Δημήτρης Πλουμπίδης, αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπεύθυνος στο Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας Βύρωνα-Καισαριανής, στο οποίο το τελευταίο τετράμηνο παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση προσέλευσης, εμφανίζεται κατηγορηματικός: «Σαφώς υπάρχουν επιπτώσεις: το τελευταίο διάστημα αισθανόμαστε την αποδιάρθρωση της κοινωνίας. Ο κόσμος που απευθύνεται σ’ εμάς κυριεύεται από άγχος και αυτή η δυσφορία συχνά καταλήγει σε σωματοποιήσεις. Έρχονται ακόμα και νέοι άνθρωποι με υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο και μεταπτυχιακούς τίτλους, που θέτουν αιτήματα ψυχοθεραπείας και συμβουλευτικής»...
Τα κείμενα προέρχονται από το Περιοδικό Έψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, τεύχος 1004, 11 Ιουλίου 2010.
Σχολιασμός: κ. Οικονόμου Αλέξανδρος , Επιστημονικά Υπεύθυνος ΕΔΡΑΣ.
|
